Sayı 27: Erteleme

• Ertele-me! – GAMZE ÖZÇÜRÜMEZ

Tiyatro tarihinin en ünlü eseri olarak kabul edilen “Hamlet”, psikanalitik literatürde de en çok tartışılan oyun kahramanlarından biridir. Ve kuşkusuz, erteleme denince akla ilk gelen kişilerdendir. (…) Oyunun temel kurgusunda, izleyiciye “bu kadar da olmaz!” dedirten bir erteleme vardır: Hamlet kasıtlı olarak eyleme geçme konusunda yetersiz görünür.

• Ertelemek bir hastalık değildir – FİGEN ABACI

Erteleme aslında ölümü ertelemektir. Ertelemenin dinamik kökeninde ölümü ertelemek yatarken pratik yaşamda ertelenen eylemdir.

• Epigenik ertelemelerin bedelleri: Gün akşam olmadan… – CENGİZ GÜLEÇ

Sürdüğü yaşamdan son kertede kendisinin sorumlu olduğunun farkında olarak ve yaşadığı olumsuzluklar ve kayıplardan ötürü hiçbir zaman kahredici bir pişmanlık duymadan hâlâ yaşamda kalma sevinci içinde olan yaşlılara ne mutlu!

• Bekle Oidipus bekle! – HAKAN KIZILTAN

Herşey yolunda gitsede ödipal arzunun ortadan kalktığı sanılmamalıdır; zira ödipal arzu, cinsal içgüden ziyade, enerjisini ontolojik acizlikten alan narsisistik arzusu tarafından güdülendiği içindir ki anneye kaynaşma arzusu asla sönmez; özdeşleşme arzusu sayesinde sürekli olarak ötelenir, ertelenir.

• En çok kimler erteler? – KEREM DOKSAT

Bireysel zaaftan toplumsal soruna…

• Sabırsızlık – ÖMER AYDEMİR

Sabretme insanı uygar yapan kişilik özelliklerinden birisidr. (…) Bireyin beklentilerini erteleyebilmesi ya da strese dayanabilmesi kuşkusuz bir gücü gerektirmektedir.Peki insanın bu gücü nereden gelmektedir ve insan sabrı ne zaman, nasıl öğrenmektedir?

• Madem erteledin, keyfini çıkar! – KÜLTEGİN ÖGEL

Ertelemek değil, ertelenen süreci kötü geçirmek sorundur. Ertelememe için verilen yapay çaba, ruhsal dinginliğin ortasına patlak egzoz sesi sokar. (…) Halbuki zaten ertelemekten kaçınamayacaktır kişi. O zaman bu iç savaş niye?

• … Ferit Edgü’nün zihni için: Öte – CUMHUR BORATAV

“Ben seni sen kendini ötelediğin için erteledim.”

• Boş bir odada yansımalar – OKTAY ŞILAR

İnsan yavrusu “zaman”a ne zaman dahil olur? Ona “İnsan” dendiğinde mi yoksa biyolojik olarak doğduğunda mı? (…) “Hazzını şimdi ertele, ileride söz, benzeri senin olacak” dendiğinde mi?

• Gündeliğe başkaldırı havası: erteleme – A. ŞEBNEM SOYSAL

Gündeliğin akışını bozmaya kalkan, karşısında zihnin en önde gelen inzibatlarından birini buluverir: Erteleme…

• Masal uzaklığındaki anılar – SİBEL ERENTAY

Keşke, yaşlı bir elin sırtınızı sıvazladığında alacağımız zevki… Keşke, bir masal uzaklığında olan çocukluk anılarımızı… Keşke, terli sırtımıza tülbent koyan ellere sarılmayı… Keşke kızdırmaktan korktuğumuz babamızın yüzüne bakmayı… Keşke, yemeğinin hâlâ güzel olduğunu annemize söylemeyi ertelemek.

• Oblomov’un hayaleti – ŞEHMUS AY

Erteleme, hepimizin içinde uyuklayan Oblomov’un hayaletidir. Zamanın basıncından kaçarken zamanın tuzağına düşmekten kurtulamadığımız tuhaf bir haldir.

• Şair Haydar Ergülen’den “Paradoks Diyalektika”: “Erteleme hayale mündemiçtir” – Söyleşi: M. EMİN ÖNDER

Şair Haydar Ergülen, 21 yıl önce yazımına başladığı “Derdini Anlatamayanlar İçin Ansiklopedi”yi yayımladı: “Paradoks Diyalektika”

• Neleri nasıl ertelediğini söyle, sana kim olduğunu söyleyeyim – AHMET İNAM

Mutluluğu ertelediğini söyleyen biri neyi ertelemektedir? Mutluluğun zaman boyutunun farkında mıdır? “okul bir bitsin, o zaman mutlu olmaya bakarım” ya da “Önce param olsun, mutluluğu o zaman ararım” diyen birinin “sonraya bırakmaya” çabaladığı şey nedir?

• Dinsel bir erteleme ritüeli: Lilliputlaştırma – FUNDA SAKAOĞLU

“Caritas” aslında din sömürüsünün en büyük silahının cehalet olduğunu gösterir okuyucusuna ve izleyicisine. Eğitimsiz insan dini irdelemektense onu sorgusuz sualsiz kabullenir. Böylelikle dinsel anlamda lilliputlaştırma eylemi başlar: bu açıdan bakıldığında aslında lilliputlaştırma bir eylem değil eylemsizliktir. Bir nevi ertelemedir.

• “Otlağa bağlı koyunlar” – İSMAİL GEZGİN

İnsanlar özgür olduklarına inanırlar; oysaki yalnızca sürüye katılanlar ve adımlarını sürüye uygun atan koyunlar “yasanın özgürlüğ”énden yararlanırlar. Bedensel ve ruhsal ritimleri sürüyle uyum sağlayamayanlar psikiyatrinin tuzağına düşerler. Ertelenen her adım normatif yasal düzenle uyuma zarar verir.

• Bi’ dur, sayın okur! – TUBA AKYOL

Bu “erteleme” 348 yıl sonra hâlâ izaha muhtaç ve cevap yerçekimi kadar basit, yerçekimi kadar gözümüzün önünde…

• Farklı bir kavrayış biçimi olarak ertelemeye övgü – YAŞAR SÖKMENSÜER

Hayata dair farkındalık, bazen yaşamayı erteleyen “şey”leri ertelemeden geçiyor. Koyuyorum kenara rahvan gitsin…

• İnsan yarattığı rüyanın kölesi olur bazen – SUKUTÎ SONDEM

Batı’da ve Doğu’da hazzın ertelenmesi

• Cinsel ekonomi ve Tantrik cinsellik – HANDE ÖĞÜT

Tantra öğretisinde bedenin cinsel pozisyonu değil zihnin pozisyonu önem taşır. (…) Aydınlanmaya ise soluğun, düşüncenin, meninin hareketsizleştirilmesiyle erişilir.

• Sessizliğin dediği – HİRA SELMA KALKAN

Vajinismusta penetrasyonu erteleyen beden, anoreksiada doymayı erteliyor, konversiyonda taş kesilerek zorbalığı erteliyor. Çocuk doğurmayı erteleyerek soysuz kültürün soyuna su sıkıyor. Beden kendi kontrolünü, kendini yok etme pahasına ele alıyor. Belki yok-zamana kadar.

• Giden yolcu çıkış salonu – küçük İSKENDER

Profesyonel orospuyum diyor. Aslında safkan bir yarış atı olmak isterdim. Son düzlüğe girdim mi herkes benden korkmalıydı. Yapamadım. Hayallerimi hep erteledim.

• Ertelenmiş şiir: Hayatın ve şiirin gerçek tadı – TAHİR ABACI

Günümüzde şiirini hiç ertelemeyen, çok sayıda dergiye hemen yetişen pek çok “şair” var. İster “hırs”tan kaynaklansın, ister şairin “manik-depresif” ya da “hiper-aktif” kişiliğinden, bu tür şiirlerde ya da doğru bir deyişle şiirimsi metinlerde “hayatın gerçek tadı”nı bulabilme şansı pek az.

• Barışı ertelemek… – GÜROL TONBUL

Seksenli sayıları sekiz geçmiş… Diyarbakır’dayım. Askeri havaalanına indiğim zaman korku kaplamıştı yüreğimi. Etrafımızda kurt köpekleri, tam teçhizatlı askerler. Jetlerin hırslı koşusunu, avazı çıktığı kadar bağırtılarını duydum sonra. “neden geldin usta?” dedi beni karşılamaya gelenlerden biri. Sahi, neden geldim barışın sürekli ertelendiği bu kente?

• Gençlik ertelenmez: Bir cumartesi olarak devrim – HAYDAR ERGÜLEN

Şiir ertelenir mi, aşkı kim erteleyebilir, ya devrim gelip kapıyı çaldığında, hepimizi o uzun, büyük cumartesi gününün içine aldığında gençliğimiz kapıda mı kalacaktı? (…) Gençtik ve hiçbir şeyi erteleyemezdik. Gençtik ve erteleyebilecek hiçbir şeyimiz yoktu. Gençtik ve ertelemeden geçtik.

• Bir erteleme söyleminden parçalar – SİNAN SÜLÜN

Ne zaman bir şey yazmaya karar versem, içimdeki ses "Sen zaten yazarsın, şimdi git eğlen biraz" diyor. "Peki" diyorum. "Yarın başlarım."

• Çek ordan bir felsefe üstü soruşturma – ASLI KAPROL

Gelin bakalım menüde neler var? Mutfakda harıl harıl fikir pişiren dört filozofun elinden yiyeceklerimizi leziz mi bulacağız yoksa yavan bir tatla ekşitecek mi zihnimizi? Daha fazla ertelemeden doyuralım kuşkumuzu.

• “Ertesi durakların kesilmemiş biletleri” – NEVHAN VAROL

“günahlarını tanrı değil, sen affetmeyeceksin. Kendine yaptıklarının cezasını bir ömür boyu peşinden koşan mahşerin atlılarından kaçarak çekeceksin. Sen ertelediğin kadarsın. Sen ertelediğin herşeyin toplamısın. Sen kendi yaşamının boynuna ilmik geçiren, kendini bilmez cellatsın.”

• Yakası açılmadık ertelemeler ya da şimdiler – TARHAN GÜRHAN

Hayatın içine çarparak dışına düştüm. O günden beri elimden geldiğince hiçbir şeyi ertelemeden yaşamaya çalışıyorum. Son erteleme tarihimizi merak buyurmayınız, zaten mezar taşımızda da yazacak o değişmez rakamlar.

• Bu yazıyı daha sonra okuyun – MÜGE YONCA ÖZDOĞAN

İncinmemeyi erteleyebilir miyiz? Sevmeyi de erteleyemeyiz. Sevilmeyi de… hele özlemeyi hiç. Özlememeyi de. Unutkanlık zaten ertelenemez. Hatırlamak ise anlıktır. Peki yalan söylemeyi erteleyebilir miyiz?

• Bir direnme hali olarak erteleme – YEŞİM KARA

Arzunun yeniden üretilmesiyle, haz karşısında doyumu sürekli ertelemek, bugün olimpiyat rekorlarının kırılmasından nano teknololerin üretilmesine kadar insanlık tarihinde birçok sıçramalara neden oldu. Ancak sorun, arzunun ortadan kalkması değil, Zizek’in işaret ettiği gibi kapatılması mümkün olmayan o “ilk boşluğun”, “ilk eksikliğin” arzusunun, kapitalist söylem tarafından tatmin edileceği, alanın doldurulacağı kandırmacasıdır.

• Kurdeşen Forte – SUKUTÎ